Język angielski jest używany ogólnie na całym świecie. Rzeczywiście, nawet w naszym kraju język angielski ma status języka autentycznego. Dzięki szerokiej brytyjskiej kolonizacji język angielski zyskał na popularności. Podczas kolonizacji kolonizatorzy zwykle narzucali swój język osobom, które skolonizowali. W wielu częściach Imperium Brytyjskiego angielski był podstawowym językiem rządów i organizacji i był wykorzystywany w nauczaniu skolonizowanych podmiotów. Po odzyskaniu niepodległości wiele krajów prowincjonalnych kontynuowało naukę języka, który tworzył różne języki w języku angielskim. Tak więc w dzisiejszych czasach istnieje ogromna potrzeba korzyści z tłumaczenia na angielski, ponieważ miejscowi tłumacze ustni udzielają ich administracji. Dla podobnego wyjaśnienia ogromna liczba amerykańskich biur tłumaczeń jest obecnie połączona z różnymi rodzajami działalności, aby rozwijać się i rozprzestrzeniać na całym świecie.

Angielski w USA:

Ameryka jest dodatkowo jednym z takich narodów, który postępował z tym językiem. Angielska kolonizacja w połowie XVII wieku zapoznała język angielski z Amerykanami. Tak czy inaczej, oprócz dostosowań na planecie i nadzwyczajnych domen, język angielski również zmienił się z czasem, gdy ta sama liczba skolonizowanych narodów dostosowała język w określony sposób. Obecnie amerykański angielski używany w Stanach Zjednoczonych jest znany jako angielski angielski, natomiast angielski używany w Wielkiej Brytanii jest znany jako angielski angielski. Oscar Wilde, znany eseista, napisał w jednej ze swoich sztuk, że „naprawdę dzielimy się praktycznie wszystkim, rozmawiając z Ameryką w dzisiejszych czasach, oprócz oczywiście języka” (The Canterville Ghost, 1888).

Znacząca różnica między angielskim angielskim w Wielkiej Brytanii i USA:

Każdy naród ma własne organizacje dotyczące języka, kultury, artykulacji, nawyków itp., Które mają duży wpływ na język angielski. Kluczowe kontrasty wśród brytyjskich i amerykańskich angielskich słów dotyczą ich elokulacji, słownictwa i pisowni. Istnieją również różne układy, w których oba dialekty nie są do siebie identyczne. Poniżej omówiono część istotnych kontrastów między dialektami angielskimi używanymi przez Wielką Brytanię i angielski dla dzieci Opole:

Wyborstwa: Chociaż oba narody używają angielskich słów, to jednak sposób, w jaki się wyrażają, sprawia, że ​​język jest tak samo, jak języki narodowe nie do końca takie same. Wynika to z rozróżnienia w ich użyciu samogłoski i spółgłosek, naprężenia i przegięcia.

Żargon: To najlepsze rozróżnienie między angielskim angielskim w Wielkiej Brytanii i USA i jest to głęboko rozpoznawalne. Istnieje wiele podstawowych słów, które mogą wykazać takie rozróżnienie, jak: angielski angielski – trenerzy, bluza, chrupki, mieszkania, chemicy, kolejka, wskaźnik, guma, harmonogram i tak dalej.

Angielski amerykański – trampki, sweter, frytki, apartamenty, apteka, linia, kierunkowskaz, harmonogram i tak dalej.

Pisownia: Istnieje wiele drobnych kontrastów pisowni między obydwoma dialektami angielskimi, szczególnie w prefiksach i postfiksach. Amerykanie na ogół przeliterują te słowa, wymawiając je, ułatwiając im to, oddzielając je od angielskich słów angielskich. Kilka modeli:

Pisownia w Wielkiej Brytanii – opona, kolor, teatr, szary, zapach, program, bawialnia, sąsiad, humor i tak dalej.

Pisownia w USA – opona, kolor, teatr, szary, zapach, program, bawialnia, sąsiad, humor i tak dalej.

Kontrasty w gramatyce:

Oba dialekty angielskie mają również kilka kontrastów językowych. Niezwykle różnią się przyimkami, użyciem Czasu, wskazując zalety rzeczy i tak dalej.

Pomimo tego, że rozróżnienie w słowach relacyjnych jest obecnie obserwowane na zewnątrz, wciąż nie zostało całkowicie unicestwione. Amerykanin zapyta: „Co robisz w Boże Narodzenie?” choć Brytyjczycy odpowiedzą: „Co robisz w Boże Narodzenie?”

Angielski w Wielkiej Brytanii i USA kontrastuje w używaniu czasu. Angielski w Wielkiej Brytanii używa Present Perfect Tense w swoich zdaniach, aby zobrazować aktywność, która wydarzyła się późno, podczas gdy angielski w USA używa Prostej Przeszłości do zilustrowania tego działania. Na przykład:

UK English – Byłem na rynku. Zgubiłem książkę.

US English – poszedłem na rynek. Zgubiłem moją książkę.

Nawiązując do aktywów, Brytyjczycy odpowiedzą: „Czy masz długopis? Który Amerykanin skieruje:„ Czy masz długopis? ”

Innym znaczącym rozróżnieniem jest to, że gramatyka języka angielskiego w USA ma słowo typu „got”, które nie jest używane w gramatyce języka angielskiego w Wielkiej Brytanii, dla której opracowanie zdania różni się w obu językach angielskim. Na przykład w amerykańskim angielskim zdaniu zostanie napisane: „Nie otrzymałem od niej żadnego pozdrowienia”, chociaż podobne zdanie zostanie opracowane w języku angielskim w Wielkiej Brytanii jako „Brak mi pozdrowienia od niej”.

Podobnie istnieją oba podobieństwa w obu dialektach angielskich w świetle faktu, że nad wszystkimi oboma dialektami są nierozróżnialne.

This is an example post, originally published as part of Blogging University. Enroll in one of our ten programs, and start your blog right.

You’re going to publish a post today. Don’t worry about how your blog looks. Don’t worry if you haven’t given it a name yet, or you’re feeling overwhelmed. Just click the “New Post” button, and tell us why you’re here.

Why do this?

• Because it gives new readers context. What are you about? Why should they read your blog?
• Because it will help you focus you own ideas about your blog and what you’d like to do with it.

The post can be short or long, a personal intro to your life or a bloggy mission statement, a manifesto for the future or a simple outline of your the types of things you hope to publish.

To help you get started, here are a few questions:

• Why are you blogging publicly, rather than keeping a personal journal?
• What topics do you think you’ll write about?
• Who would you love to connect with via your blog?
• If you blog successfully throughout the next year, what would you hope to have accomplished?

You’re not locked into any of this; one of the wonderful things about blogs is how they constantly evolve as we learn, grow, and interact with one another — but it’s good to know where and why you started, and articulating your goals may just give you a few other post ideas.

Can’t think how to get started? Just write the first thing that pops into your head. Anne Lamott, author of a book on writing we love, says that you need to give yourself permission to write a “crappy first draft”. Anne makes a great point — just start writing, and worry about editing it later.

When you’re ready to publish, give your post three to five tags that describe your blog’s focus — writing, photography, fiction, parenting, food, cars, movies, sports, whatever. These tags will help others who care about your topics find you in the Reader. Make sure one of the tags is “zerotohero,” so other new bloggers can find you, too.